Yapısal hegemonya ve sol

Yapılacak Cumhurbaşkanlığı Seçimleri, adayları, temsil ettikleri siyasal yapıların söylemleri ve seçim kampanyaları ile Türkiye sınırları içerisinde yaşayan toplumun tercihlerini, yaşama bakışlarını ve beklentilerini çok iyi yansıtan bir ayna niteliği taşıyor. Bu aynaya bakarak yapılacak bir analiz, bilhassa ezilenler ve sömürülenler lehine siyaset yapanlar için önemli ipuçları verebilir.

Değişen dengeler ve ittifaklar

Bu köşeden ABD’nin Pasifik’e yönelme stratejisinin Ortadoğu’da önemli değişikliklere yol açabileceği tespitini yaptığımızda, bazı itirazlar gelmişti. Ancak gerek Suriye ve Irak’taki güncel gelişmeler, gerekse de İsrail’in kanlı Gazze saldırısı tespitimizi teyit ediyor. Bir kez daha altını çizerek belirtelim: Isınan Pasifik suları, Ortadoğu’yu kaynatmaya başladı.

Yahudi düşmanlığı, Filistin düşmanlığıdır!

Gazze saldırıları ve yüzlerce sivilin öldürülmesi muhtelif yerlerde protesto ediliyor. Ancak protestoların bir kısmından ve »antiemperyalist« iddiasında olan kesimlerden yükselen sesler, hem »haklının haksıza« dönüşmesine, hem de esas ile tali olanın karışmasına gerekçe hazırlıyor. Örnek vermek gerekirse: tam bir hafta önce Frankfurt’ta yapılan bir yürüyüşte atılan »Hamas, Hamas, Yahudilere gaz« sloganı bu tespitimizi kanıtlıyor.

Rojava »diktatörlüğü«

Son dönemlerde Kobanê’ye yönelik IŞİD saldırıları ve uluslararası kamuoyunun, ama bilhassa Batı medyasının buna sessiz kalması, Rojava Devrimini boğma çabalarının arttığına işaret ediyor. Sadece Ortadoğu halkları için değil, kapitalizm koşullarına rağmen tüm yerküre için bir örnek teşkil eden Rojava özerlik deneyinin bölge egemenleri ve tetikçilerini ne denli rahatsız ettiği zaten biliniyordu. O açıdan bu saldırılar şaşırtıcı değil.

İsrail’in »Kürdistan aşkı«...

Siyasette, bilhassa dış politikada ilkel duyguların değil, çıplak çıkarların belirleyici olduğunu İsrail Başbakanı Benjamin Netanjahu en naif insanın bile anlayabileceği şekilde bir kez daha kanıtladı. Netanjahu’nun »Kürtlerin bağımsızlık uğraşlarını desteklememiz gerekir« açıklaması, öylesine sarf edilmiş, konjonktürel bir laf değil, aksine iyi tartılıp-biçilmiş bir dış politika atağıdır.

IŞİD’in ipiyle kuyuya inen...

Yüz yıl önce bugün, 28 Haziran 1914’de Saraybosna’da Avusturya arşidükü Franz Ferdinand ile eşi Sophie’yi vuran Gavrilo Princip, eyleminin milyonlarca insanın yaşamına mal olacak bir dünya savaşına neden gösterileceğini tahmin etmiş miydi bilinmez, ama »Büyük Sırbistan« hayalinin peşinde koşan Sırp milliyetçilerinin dönemin emperyalist güçlerince nasıl kullanıldıkları yeterince biliniyor. »Kara El« adlı Sırp milliyetçi örgütü, daha kurulduğu ilk günlerde »iblisin ipiyle kuyuya inmiş« ve Birinci Dünya Paylaşım Savaşının yarattığı büyük yangının »çakmak taşı« olarak kullanılmıştı.

IŞİD’in Kürtlere yararı var mı?

Irak, karmaşık ilişkilerin ve çıkar çelişkilerinin yoğunlaştığı coğrafyalarda duygusal ve fırsatçı yaklaşımlarla siyasî öngörülerde bulunmanın »rüzgârı yakalamaya çalışmak« kadar anlamlı olduğunu her geçen gün yeniden kanıtlıyor. Ama nedense IŞİD taarruzuyla toz duman olan Irak’ın toprak bütünlüğünü koruyamayacağına dair yorumlar bugünlerde hayli revaçta.